Pyreneese Berghond karakter: lief, zelfstandig en waaks

Het karakter van de Pyreneese Berghond is bijzonder en niet te vergelijken met dat van een gewone huishond. Dit ras is lief, trouw en gevoelig voor zijn eigen gezin, maar ook zelfstandig, waaks en soms eigenwijs. Juist die combinatie maakt de Pyreneese Berghond zo mooi, maar vraagt ook om begrip, rust en duidelijke begeleiding. Het is belangrijk om goed naar het karakter te kijken. De typen verschillen namelijk van elkaar en kunnen worden onderverdeeld in drie verschillende karaktertypen.

Is een Pyreneese Berghond gevaarlijk?

Een Pyreneese Berghond is van nature geen gevaarlijke hond. Hij is meestal rustig, zachtaardig en sterk verbonden met zijn gezin. Wel is hij een waakse berghond met een zelfstandig karakter. Dat betekent dat hij situaties zelf kan beoordelen en zijn mensen of terrein wil beschermen. Wanneer een Pyreneese Berghond onvoldoende begeleiding, socialisatie of duidelijke grenzen krijgt, kan zijn waakse gedrag verkeerd worden begrepen. Hij heeft geen harde aanpak nodig, maar rust, vertrouwen en consequente begeleiding. Wie zijn karakter begrijpt, ontdekt juist een trouwe, liefdevolle en evenwichtige hond.

Index

1. Het karakter van een Pyreneese Berghond (3 typen) 2. Verschillen in de karakters a. Pyreneese Berghonden in kennels b. Pyreneese Berghonden die de kudde bewaken c. Pyreneese Berghonden die deel uitmaken van het gezin 3. Pyreneese Berghond: vorming van het karakter door opvoeding 4. Hoe erft gedrag over? 5. Is een Pyreneese Berghond gevaarlijk? 6. Is een Pyreneese Berghond geschikt als gezinshond? 7. Gedrag van een Pyreneese Berghond veranderen 8. Regelmatig wordt er gevraagd: hoe lang kan mijn hond alleen blijven? Wat voor taakje kan ik hem geven? Help, hij blaft. 9. Het leren omgaan met het natuurlijke instinct van een Pyreneese Berghond 10. Pyreneese Berghond met kinderen en mensen 11. Het hart van een Pyreneese Berghond

Pyreneese Berghond karakter en de verschillende typen

De drie verschillende typen zijn beschreven vanuit het oogpunt van een ervaringsdeskundige. We hebben het zelf ervaren en willen een zo duidelijk mogelijk beeld scheppen van de Pyreneese Berghond. Een Pyreneese Berghond is te herleiden naar zijn oorsprong. Ze komen uit de Pyreneeën en zijn van nature bedoeld om de kudde te bewaken. Maar langzamerhand zijn er allerlei verschillende typen ontstaan. De kenmerken zijn hetzelfde, maar de gedragingen zijn soms anders. De drie typen die we in onze beleving onderscheiden zijn: 1. Pyreneese Berghonden die deel uitmaken van het gezin. 2. Pyreneese Berghonden die in kennels worden gehouden en af en toe op een veldje worden uitgelaten. 3. Pyreneese Berghonden die de kudde bewaken.

Waarom het onderscheid?

Het is belangrijk, als u de Pyreneese Berghond als gezelschapshond wilt houden en in de familie opneemt, dat ze ook de gedragingen hebben die daarvoor geschikt zijn. Ook is het belangrijk om te weten of u de Pyreneese Berghond als gezinshond, voor de bewaking of voor het beschermen van de schapen wilt gebruiken. Zo kunnen we beter beoordelen welk type het beste past bij iedere familie en hun leefomgeving.

Pyreneese Berghond in kennels

Ik wil in het kort terugkomen op Pyreneese Berghonden die in kennels en/of ver weg van huis op een veld met een bijgebouw worden gehouden. U begrijpt dat deze honden veel te weinig prikkels krijgen. Een voortdurende liefdevolle kennismaking met mensen en andere dieren en met heel veel verschillende omgevingsfactoren is noodzakelijk voor een goede socialisatie. Hier is een fokker voor verantwoordelijk. Het is belangrijk dat de honden met grote regelmaat gaan wandelen. Ze moeten kennismaken met de omgeving en regelmatig met andere rassen en met mensen in aanraking komen. Het is vooral heel belangrijk dat ze goed worden gesocialiseerd en dat ze worden meegenomen naar een winkelcentrum, evenementen enzovoort. Ik zie vaak kennels waar alleen als er een nest is de hond binnen mag komen. U moet zich niet laten verleiden. U moet vooral goed om u heen kijken. Het is belangrijk dat ze deel uitmaken van de samenleving. Wanneer u een hond die voornamelijk zijn leven in een kennel doorbrengt in uw gezin opneemt, dan moet u zich realiseren dat er aspecten zijn die ze niet hebben meegekregen. De omgevingsinvloed kan hier dus een belangrijke rol spelen. Het gedrag van een hond is dus ook een gedeelde verantwoordelijkheid tussen de fokker en de eigenaar. U moet de voor- en nadelen naast elkaar zetten. Het is uiteindelijk de nieuwe eigenaar die de keuze maakt. Ik vind dat het niet om de commercie mag draaien. Je hebt als fokker een verantwoordelijkheid. Het probleem is dat er op dit moment heel veel honden een groot deel van de dag in kennels worden gehouden. Ze mogen mee naar hondenshows en veelal houdt het hiermee op. Deze honden zijn veelal angstig en heel afstandelijk en reageren vaak ook heel terughoudend op de prikkels van buitenaf. Er is een enorm verschil tussen een hond die de hele dag in een kennel buiten staat en een familiehond. De interactie ontbreekt vaak. Zijn wereld wordt letterlijk en figuurlijk heel klein gemaakt. Ze krijgen veel minder prikkels en zullen daarom ook anders reageren. Ze moeten dagelijks interactie hebben met mensen en andere dieren. Wanneer het zo af en toe gebeurt, is het geen continuering. U begrijpt nu waarschijnlijk waarom een hond in een kennel qua karakter gezien zich daarom anders kan gedragen. Uiteraard zijn er ook fokkers die deze verantwoordelijkheid wel op zich nemen en waarvan de honden af en toe even in een kennel staan, maar daadwerkelijk deel uitmaken van het gezin. Het is daarom heel belangrijk om u goed in te lezen, u voor te bereiden en uw ogen goed de kost te geven. De laatste tijd hoor ik regelmatig: “Deze honden zijn toch niet geschikt als familiehond? Ze moeten toch buiten leven?” De mensen hebben een beeld gekregen dat Pyreneese Berghonden in kennels leven en/of voor de bewaking worden gebruikt of een kudde schapen bewaken. U moet niet vergeten dat er in het karakter van de honden die zo worden gehouden een groot verschil kan zijn. Mijn ervaring leert dat ze vaak angstiger zijn, sneller uitvallen naar andere honden en ook veel afstandelijker zijn. Ze reageren veel minder sociaal.

Pyreneese Berghond gedrag erft over

Hoe gaat het in zijn werk? Het is belangrijk om te weten dat, ongeacht de opvoeding en het milieu waarin de Pyreneese Berghond opgroeit, hij van oorsprong een waak- en verdedigingshond is en dat hij mede daarom ook een bepaald karakter zal vertonen. De nakomelingen zullen gedrag vertonen volgens de allelen die zij van hun ouders overerven. Hoe is de verhouding onderling? Een allel kan recessief zijn, maar ook heel dominant. De hoeveelheid van een allel kan bepalen of de hond het ongewenste allel krijgt. Het gaat dan om de verhouding onderling. Het karakter is te verklaren door het genotype, de combinatie van twee allelen, wat dus betekent dat gedrag genetisch is bepaald. We spreken dan van een monogene overerving. Het maakt in dit geval niet uit hoe ze de hond opvoeden en in wat voor omgeving hij opgroeit. Ze overerven de genen van hun ouders. Het is dus niet zo dat de genen volledig de oorzaak zijn van bijvoorbeeld ongewenst gedrag. Het milieu is namelijk ook mede bepalend. Het is maar een vijfde deel dat door de genen wordt bepaald en vier vijfde deel wordt door het milieu en de omgevingsfactoren bepaald. Het gedrag is zeer complex. U moet het zo zien: er zijn van dit gen, wat het gedrag vormt, twee of meerdere typen en ook allelen. Het is namelijk zo dat een allel kan bepalen dat een hond het gewenste karakter krijgt en het andere weer dat het een ongewenst karakter is. Het is zo dat allelen bij alle honden in paren voorkomen. Het maakt niet uit hoe een hond wordt opgevoed of in welk milieu hij opgroeit. Ze zullen altijd een karakter vertonen dat bij het ras hoort. Waakhonden zullen een waakinstinct hebben en een jachthond heeft het instinct om te jagen. Het is het nageslacht dat dit gedrag overerft van de ouders. Het zijn de allelen die overerven en dat is circa twintig procent. Het karakter is soms afhankelijk van meerdere genen die eigen allelen hebben, waardoor het karakter specifiek het gevolg kan zijn van een bepaalde combinatie van genen onderling en allelen. We spreken dan van polygene overerving. U begrijpt dat deze combinatie van allelen en genen oneindig kan zijn en hieruit kunnen we dus concluderen dat er weinig Pyreneese Berghonden precies hetzelfde karakter hebben. Hier tegenover staat wel dat er bepaalde gedragingen herkenbaar zullen zijn bij bijvoorbeeld honden die veelal in kennels en/of op velden ergens met een gebouw erbij worden gehouden. Ze zijn veelal angstiger en ook vaak agressiever. Het gebeurt soms dat het karakter door meerdere genen het gevolg is en dat het milieu en de omgevingsfactoren dezelfde invloed hebben. We noemen dit polygene overerving en hebben het dan over multifactoriële kenmerken. U begrijpt dat dit normaal gesproken zelden voorkomt en dat de kans eigenlijk nihil is dat ze dezelfde combinatie van genen hebben. Het is bijna onmogelijk om honden onder dezelfde omstandigheden op te voeden. Het is helaas zo dat er bij de Pyreneese Berghond tegenwoordig heel veel honden in kennels worden gehouden en zelfs apart leven van de fokker en op een veld in een bijgebouw leven. Hierdoor wordt wel de kans vergroot dat ze onder dezelfde omstandigheden worden opgevoed. U moet wel begrijpen dat het leven in een kennel en/of ergens in een bijgebouw met een veld erbij een enorme invloed heeft op hun sociale gedrag. Het zijn de milieu-invloeden die hierin heel belangrijk zijn, want u heeft hier namelijk wel te maken met multifactoriële kenmerken. Het vergroot dus de kans op minder sociaal gedrag. Ze krijgen veel minder prikkels en ervaringen uit de wereld mee. Wanneer u ongewenst gedrag wilt voorkomen, is het belangrijk om eerst te bepalen welke erfelijke achtergrond een bepaalde gedragsafwijking heeft. Onze honden leven met ons en niet voor ons en zijn een deel van ons gezin. Ik vind het heel belangrijk dat een fokker het karakter meeneemt in de fok en ervoor zorgt dat de milieu- invloeden zo optimaal mogelijk zijn. U moet zich realiseren dat het een familiehond wordt en daarom kunt u vooraf zelf onderzoek doen. Een fokker kan ook een stamboomanalyse doen en, zoals al gezegd, de hond een gedragstest laten ondergaan. Het is in mijn visie heel belangrijk dat er bij monogene gedragsproblemen een stamboomanalyse wordt gedaan. U kunt hierdoor de dragers identificeren. Het is dan belangrijk het aantal honden dat deze gedragsproblemen heeft in kaart te brengen. U kunt naar aanleiding hiervan een plan en een goede aanpak realiseren. Verder is het natuurlijk nodig om bij multifactoriële gedragsafwijkingen vooral de invloeden van de leefomgeving te onderkennen en de specifieke oorzaak van het afwijkende gedrag op te sporen. Hierdoor kunt u de ongewenste eigenschappen elimineren, waardoor de kans verkleind wordt dat ze de ongewenste karaktertrekken doorgeven. Het is belangrijk om zo veel mogelijk niet te kruisen met honden met afwijkend gedrag. Alleen hierdoor kunnen we het beperken. In de rasstandaard staat altijd wat de typische gedragingen van een bepaald ras zijn. Ik kan het nergens terugvinden bij de Pyreneese Berghond. Zo wordt er niet specifiek aangegeven wat hun aanleg, aard en sociale aanleg is. Ik vind namelijk dat er binnen het ras ook verschillen zijn. Waar ik op doel zijn de 3 verschillende typen. Mochten deze verschillen niet erfelijk zijn, dan kunnen ze niet specifiek worden toegeschreven aan de Pyreneese Berghond, maar zouden ze moeten worden toegeschreven aan de toekomstige eigenaar of het toekomstige milieu waarin ze zullen opgroeien. En het laatste staat ook niet vermeld. Wat ook niet is vermeld, is hoe men bepaalde, minder gewenste typische karaktereigenschappen binnen bepaalde grenzen kan houden. Ik hoop dat u daarom iets heeft aan de onderstaande uitleg.

Waaks gedrag

Er zijn een aantal belangrijke zaken die u moet onderscheiden en waarmee u rekening moet houden. Een Pyreneese Berghond is voor heel veel verschillende doeleinden ingezet. Hij is onder andere ingezet om de kudde te bewaken tegen wolven, lynxen enzovoort. Hij is voor de bewaking ingezet bij grote kastelen en landgoederen. Ze werden ook ingezet om dorpen die geïsoleerd waren en in nood verkeerden te bevoorraden. Zijn allereerste taak was gedurende eeuwen het bewaken van de kudde. Het bewaken en beschermen was gericht tegen wolven, lynxen, beren en ook tegen stropers. Wanneer de herder ging slapen, nam hij de wacht over. Hij kreeg een brede halsband met ijzeren pinnen om. Ze stelden zich dan strategisch op, zodat ze alles in de gaten konden houden. Meestal op een heuveltje, zodat ze alles goed konden overzien. Hij deed ook regelmatig zijn rondje om er zeker van te zijn dat er geen indringers waren. Mede door zijn enorme, zware blaf schrikte hij de roofdieren en stropers af om in de buurt te komen. U begrijpt dat dit ook zo is geworteld in zijn genen. Hij is overdag bescheiden, valt niet op en komt zelfs slaperig over, maar bij het minste geringste is hij direct alert. De Pyreneese Berghond wordt nog steeds ingezet. Hij heeft veel van zijn voorouders behouden. Ze worden nog steeds op afgelegen boerderijen gebruikt. Ze worden in Amerika en Canada ook nog veel gebruikt. Het bijzondere bij de Pyreneese Berghond is dat hij bekende en onbekende geluiden goed kan onderscheiden. Wanneer hij bijvoorbeeld een persoon hoort die hij dagelijks hoort, zal hij niet direct opstaan. Wanneer het daarentegen om een onbekende gaat, zal hij hem voortdurend blijven volgen. Als die persoon maar een stap te dicht bij zijn territorium komt, gaat hij blaffen en hiermee zijn baasje te kennen geven dat er mogelijk gevaar is. Hij zal een onbekende niet zomaar uw woning laten betreden. In dat geval zou de indringer op zijn bewegingen moeten letten, niet dichterbij moeten komen en niet moeten dreigen. Een Pyreneese Berghond valt alleen in uitzonderlijke situaties aan. U moet zich realiseren dat, als het eenmaal zover is, het om een heel grote en sterke hond gaat. Hij kan ook heel goed door zijn intelligentie verschillende geluiden onderscheiden en hij heeft een heel goed waarnemingsvermogen. Wanneer u hem in de avond buiten laat, zijn zijn zintuigen direct alert en zal hij rondjes gaan patrouilleren om zijn gebied te bewaken. Het is de aard van het beestje. Als hij iets abnormaals hoort of ziet, zal hij dat met zijn zware blaf direct duidelijk maken. Een Pyreneese Berghond is een karaktervolle hond met veel temperament. Hij is zacht, maar hierbij ook heel wantrouwend. Het is een alerte hond met een koppig karakter. Hij laat zich niet snel misleiden en heeft een sterke drang naar onafhankelijkheid. Hierbij is hij ook nog eens een vastberaden hond. Het is daarom heel belangrijk dat hij u kan vertrouwen en dat hij naar zijn baas luistert. Hij heeft van nature een drang naar vrijheid. Het is daarom belangrijk hem van jongs af aan te trainen en te leren dat hij op uw commando terugkomt. U moet hem ook veel met andere dieren en mensen en allerlei andere prikkels in aanraking laten komen. Anders krijgt u een hond die zijn eigen ding doet. Het is heel belangrijk dat u ze veel in contact laat komen met andere honden van verschillende groottes. Ze zijn naar grotere rassen toe niet altijd tolerant. Het is daarom heel belangrijk ze hierin zo veel mogelijk te socialiseren. We gaan dagelijks met onze honden wandelen. Ze hebben heel veel contact met andere honden. Ze gaan ook prima zonder lijn en zijn heel sociaal met kleine en grote rassen. U moet zich wel realiseren dat het heel veel tijd en energie kost om ze zover te krijgen. Als laatste wil ik u erop attenderen dat u een Pyreneese Berghond niet moet aanwakkeren om agressief gedrag te vertonen. Een Pyreneese Berghond is niet de eenvoudigste hond om op te voeden. U moet streng, rechtvaardig en duidelijk zijn. Het belangrijkste vind ik dat u ervoor zorgt dat hij zelfvertrouwen heeft en dat het een gelukkige hond is die u heel veel liefde geeft. Wie goed doet, goed ontmoet. U moet genieten van zijn aanhankelijke karakter, zijn dapperheid en vooral van zijn zachtheid. Ze hebben een eindeloze blik in hun ogen en zijn vrolijk en ondeugend. Zeg maar: vrolijke ondeugendheid. Als u denkt dat u de Pyreneese Berghond kent, gaat hij u weer verrassen door het anders te doen.

Pyreneese Berghonden die de kudde bewaken

Het is bijna onmogelijk om honden in te zetten die niet tussen de dieren geboren zijn. Deze honden leven vanaf hun eerste ademhaling bij de kudde. De werpkist wordt in de stal neergezet. De schapen, geiten enzovoort maken vanaf het begin kennis met de pups en ze worden door de dieren besnuffeld en gelikt. Ze zullen de dieren daarom ook hun hele leven beschermen. Ze beschouwen de weide als hun territorium, waarin ze andere honden of wolven niet tolereren. Ze zijn heel alert en kunnen de gevaren goed beoordelen. U begrijpt dat deze honden heel andere prikkels krijgen. Het is niet te vergelijken met een hond die in een gezin woont. Ze zijn voor heel andere doeleinden gefokt en grootgebracht. In Nederland zijn er experimenten gestart met Pyreneese Berghonden ter bescherming tegen wolven. Ze verwachten dat de wolven zich verder gaan vestigen. Er zijn in Nederland al meerdere schapen door wolven doodgebeten. De wolven komen onder andere vanuit Duitsland. Ze verwachten dat de wolven zich snel verder gaan uitbreiden in Nederland. De herders zeggen dat ze zonder rasters en Pyreneese Berghonden de kudde niet meer kunnen beschermen. Een wolf is een beschermde diersoort. Ze mogen het dier niet zomaar doodschieten. Een herder uit Overijssel schafte als eerste een Pyreneese Berghond aan. Het zijn geen schoothondjes. Een lief hondje houdt geen wolf tegen. U begrijpt dat deze honden een ander karakter hebben dan een hond die in een familie wordt grootgebracht.

Is een Pyreneese Berghond geschikt als gezinshond?

Een Pyreneese Berghond kan een prachtige gezinshond zijn, mits zijn karakter wordt gerespecteerd. Hij is vaak lief voor kinderen, rustig in huis en sterk verbonden met zijn familie. Tegelijkertijd is hij groot, krachtig en waaks. Daarom is het belangrijk dat kinderen leren hoe ze respectvol met de hond omgaan en dat volwassenen de begeleiding op zich nemen. Voor een gezin dat rust, ruimte, geduld en begrip heeft, kan de Pyreneese Berghond een warme en trouwe metgezel zijn. Voor mensen die een hond zoeken die altijd direct gehoorzaamt of graag drukke hondensport doet, is dit ras meestal minder geschikt.

Pyreneese Berghonden die deel uitmaken van het gezin

Een Pyreneese Berghond die deel uitmaakt van een gezin is minder afstandelijk en reageert anders op prikkels van buitenaf. Ze reageren veel gecontroleerder, omdat ze het herkennen. Het zijn eigenzinnige honden. Hierbij zijn het ook nog eens eigenwijze honden. U denkt ze te begrijpen. Ik moet u dan teleurstellen. Ze verrassen u elke keer. Wat ze nu normaal vinden, kan morgen zomaar anders zijn. U denkt: hè, hè, ik roep hem en dan komt hij zomaar terug. Waarschijnlijk komt hij morgen, als u geluk heeft, binnen vijf minuten terug en overmorgen over tien minuten. Het kan soms wat langer duren. Een Pyreneese Berghond heeft een heel sterk karakter. Wanneer u gaat wandelen, zijn ze meestal geobsedeerd door de omgeving en wat eromheen gebeurt. Dat u er toevallig nog achterloopt, is een bijkomstigheid. That’s a Pyr! Het zijn heel moedige en trotse honden. Ze zijn zachtaardig en aanhankelijk voor het gezin. Hierbij wil ik wel aangeven dat ze beschermen. Een buitenstaander kan niet zomaar uw woning in lopen. Ze zijn rustig in huis en niet overdreven aanwezig, zoals bijvoorbeeld een Border Collie. Wanneer u ze overdag voldoende aandacht geeft en ze hun energie kwijt kunnen, dan zijn het in de avond gewoon rustige honden, mits er geen geluiden of bewegingen zijn die ze niet kunnen plaatsen. Ze vinden het heerlijk om bij u te liggen en te knuffelen en zijn snel tevreden. Ze doen veelal hun eigen ding, uiteraard mits er voldoende aandacht en ruimte voor ze is. Wanneer ze in de tuin zijn en er komen vreemden voorbij, zullen ze aanslaan. Het is controleerbaar, mits u er veel tijd en energie in de opvoeding stopt. Het is iets natuurlijks dat ze aanslaan als er iets gebeurt wat ze niet herkennen. U mag ze hiervoor ook niet zomaar bestraffen. Wanneer ze oneindig door blijven blaffen, dan moet u ze corrigeren en hun aandacht proberen te krijgen. U moet dit vanaf het begin doorbreken. U moet zich ook realiseren dat ze van het ene op het andere moment kunnen overgaan naar een waakmodus. Ze zijn heel alert. Ze hebben allemaal een uniek karakter. Heel bepalend zijn de omgeving, de ervaringen die ze opdoen en wat ze aanleren. Hierbij is ook een deel aangeboren.

Het karakter van een Pyreneese Berghond

Onze Pyrs zijn rustig, aanhankelijk en beschermend. Ze gaan zeer goed om met kinderen en het kunnen ideale gezelschapshonden zijn. Ze zijn ook bijzonder gereserveerd tegenover vreemden, prima bewakers, boezemen ontzag in en zijn zeer imposant. Het is belangrijk dat de pup positieve ervaringen opdoet en veel wordt geconfronteerd met verschillende prikkels. In de eerste periode moet de pup heel veel indrukken en ervaringen verwerken. Hier wordt reeds een belangrijk deel van het karakter gevormd. Zie ook: opvoeding. Ze voelen zich thuis in de Pyreneeën. Oorspronkelijk werden ze gebruikt om de kudde te beschermen. U begrijpt dat u de eigenschappen die ze hiervoor nodig hebben, terugvindt in hun karakter. Ze werden ook gehouden in kastelen. Hier waren meestal meerdere honden om het kasteel te beschermen. Een Pyreneese Berghond stelt zich heel strategisch op. Hierdoor kunnen ze elke beweging die plaatsvindt goed observeren. Het is het instinct van de Pyr. U begrijpt dat u dit karakter moeilijk volledig kunt veranderen. Het gedrag van een hond is voor een gedeelte een erfelijke factor. Er zijn namelijk een groot aantal gedragingen erfelijk. Het is wel zo dat de erfelijkheid verschillende gradaties kent en kan variëren van bijna nihil tot zelfs volledig. Een gedragsafwijking kan komen door een enkel afwijkend allel. Wat wel heel belangrijk is, is dat bijvoorbeeld agressief gedrag een lage erfelijkheidsgraad schijnt te hebben, waarbij meerdere genen een rol spelen in combinatie met de omgevingsinvloeden. Wanneer honden dus voornamelijk in kennels leven en minder prikkels meekrijgen, dan kan de omgevingsinvloed dus een rol spelen. Honden die weinig of minder prikkels meekrijgen zijn in het algemeen minder sociaal. U kunt hier dus zelf uw oordeel uit trekken.

Pyreneese Berghond: vorming van het karakter door opvoeding

Het karakter is, net zoals bij mensen, voor een deel gevormd door de opvoeding. De opvoeding, omgeving en de opgedane ervaringen bepalen voor een groot deel het karakter. De persoonlijkheid van de Pyr is wat algemener gericht. De karaktereigenschappen zijn vaak kenmerkend voor de hond. Hierbij moet u er ook rekening mee houden dat de Pyreneese Berghond van huis uit zelfstandig, fier en eigenzinnig is en een eigenzinnig karakter heeft. U moet niet vergeten dat ze van oorsprong werden gebruikt om het vee te bewaken. Een karakter is voor iedere hond uniek en speciaal en vaak moeilijk te veranderen. Dit komt ook doordat iedere hond zijn eigen karakter heeft. We merken soms al bij pasgeboren pups dat ze andere karaktertrekken hebben. De ene slaapt veel, de andere is weer druk en de andere is rustig. Het is wel zo dat elke hond uniek is. De persoonlijkheid wordt ook bepaald door het karakter en gewoontes of gedragingen, zoals onder andere de aangeleerde gewoontes. Het karakter draagt zijn steentje bij en staat daarmee dus ook aan de basis van een persoonlijkheid. Het is mogelijk om bepaalde elementen uit de persoonlijkheid aan of af te leren. Maar het karakter is over het algemeen wel heel moeilijk te veranderen. Datgene wat aangeboren is, is sowieso bijna niet te veranderen. Agressief gedrag kan ontstaan door te weinig aandacht in de opvoeding. Het kan ook ontstaan wanneer de pup op jonge leeftijd te weinig aandacht of liefde krijgt. Ook kan het te maken hebben met de omgeving waar de pups en de ouders zijn grootgebracht. U bent ervoor verantwoordelijk dat de hond een consequente opvoeding krijgt. Onze honden worden met veel liefde en aandacht verzorgd. Ze leven bij ons in huis en maken een belangrijk deel uit van ons dagelijkse leven. U zult bij ons geen kennels vinden. U kunt ook daadwerkelijk zien dat de honden binnen leven. Het is een keuze die je maakt. Met deze gedachten proberen wij een positieve bijdrage te leveren aan het vormen van het karakter van de hond. Hij leeft met ons en niet voor ons! Zie ook: Pyreneese Berghond opvoeden.

Gedrag van een Pyreneese Berghond veranderen

Een verandering in het gedrag van een Pyreneese Berghond is mogelijk. Een recent onderzoek heeft de volgende kennis opgeleverd. We waren allemaal in de veronderstelling dat de persoonlijkheid van een hond nagenoeg stabiel zou blijven. Dit omdat ze niet dezelfde veranderingen als mensen zouden doormaken. Een onderzoek heeft uitgewezen dat ze wel degelijk veranderen. Ze hebben veranderingen in de relatie met de baasjes kunnen constateren. Er was nog nooit uitgebreid onderzocht of het karakter van honden kon veranderen. Ze hebben voor de studie duizenden hondeneigenaren van verschillende rassen en leeftijden uitgebreide vragenlijsten over de persoonlijkheid van de hond laten invullen. Ze hebben statistische samenhang tussen drie belangrijke kenmerken gevonden. De leeftijd en persoonlijkheid, in overeenkomst met het karakter van de hond en zijn baasje, en in hoeverre het karakter van de Pyreneese Berghond invloed had op de relatie met de eigenaar. • Ze hebben ontdekt dat oudere honden veel moeilijker zijn te trainen dan jongere honden. • Een puppy is nog speels en onbehouwen. • Een volwassen hond heeft mogelijk al meer ingesleten gewoontes. Hierbij vertelde de onderzoeker dat een hond in bepaalde opzichten op zijn baasje lijkt. Hij vertelde dat extraverte mensen de hond vaker als zeer actief en enthousiast omschrijven. Mensen die zichzelf meegaand vinden, zeggen dat hun hond juist weer heel rustig en kalm is. Het blijkt dus met elkaar te maken te hebben.

Pyreneese Berghond blaffen

Regelmatig wordt er gevraagd: Hoe lang kan mijn hond alleen blijven? Wat voor taakje kan ik hem geven? Help, hij blaft. U moet zich goed realiseren dat een Pyreneese Berghond in zijn meest natuurlijke vorm een taak heeft. Hij beschermt de kudde. Hij beschermt het terrein. U kunt deze taken voor hem realiseren, wanneer u daarvoor de mogelijkheden heeft. Een taakje thuis doen, zoals bijvoorbeeld de afwas? Nee, dat gaat het niet worden. U kunt ze een Kong, een spelletje of een kluif geven enzovoort. Het is van korte duur. Het is geen structurele oplossing. U kunt ervan uitgaan dat, als u langer dan vier uur dagelijks weg bent, het blaffen, slopen of ander gedrag een probleem kan gaan geven. U krijgt bij het blaffen onherroepelijk problemen met uw buren. Hoe gaat u dat oplossen? U zoekt naar noodoplossingen. Het gaat waarschijnlijk niet helpen. Een pup is nog een ander verhaal. U kunt ze wel langzaam leren wennen dat ze soms even alleen zijn. Ik bedoel hier dan ook daadwerkelijk mee: niet langer dan een uurtje. Het beste is om dit te doen als hij moe is. U moet wel zijn vertrouwen winnen dat u hem niet te lang alleen laat. Hij gaat anders slopen, blaffen of gedragsproblemen ontwikkelen. U kunt het, als hij vier à vijf maanden is, langzaam opbouwen. Wanneer u wat langer weg moet, zorg dan dat u een oppas vindt. U moet heel veel aandacht schenken aan het opbouwen van zijn vertrouwen, zodat hij weet dat u terugkomt. Daarom moet u dit langzaam opbouwen. Hierbij moet u zich ook goed realiseren dat een nieuwe omgeving voor een pup stress oplevert. Hij komt uit een warm nest. U moet hem eerst aan zijn nieuwe omgeving laten wennen en daar moet u deel van uitmaken. Ze hebben veel contact en toezicht nodig. U moet zich goed realiseren, als u een pup koopt, dat u het eerste halfjaar niet te lang van huis kunt zijn. Want hier ontstaan vaak de problemen. We horen regelmatig dat mensen de pups te lang alleen laten. Ze gaan dan blaffen of slopen. Behalve als u ze buiten kunt laten om het huis te bewaken zonder dat de buren gaan klagen. Hij heeft dan een taakje. Wanneer u zijn natuurlijke omgeving kunt nabootsen en hem deze taak kunt laten doen, zult u waarschijnlijk minder problemen ondervinden. Alleen moeten mensen het dan wel begrijpen en hem niet steeds storen wanneer hij zijn werkzaamheden uitoefent. Blaffen hoort bij het karakter van de Pyreneese Berghond.

Pyreneese Berghond natuurlijk instinct

Het leren omgaan met het natuurlijke instinct van een Pyreneese Berghond We krijgen heel vaak te horen: Help, hij blaft. Help, hij valt uit aan de lijn. Help, hij snapt. Help, hij gromt. Help, hij wil achter die fietsers aan. Help, help, help! We hebben hiervoor werkboeken, zie menu Heel vaak willen mensen de handdoek in de ring gooien.

Pyreneese Berghond karaktereigenschappen

Het is een heel bijzonder ras. We gaan niet zeggen: “Nee, u hoeft zich geen zorgen te maken.” Het is heel belangrijk dat u er vooraf goed over nadenkt of een hond die zulke speciale eisen stelt in uw leven past. Ze blaffen wanneer ze dat nodig vinden. U kunt ze afleiden en er heel veel tijd in stoppen om ze systematisch “ja” te leren denken. Hierbij is het geen garantie. Het is wel een van de beste oplossingen, maar het vergt heel veel tijd, energie en vooral consequent handelen. Maar ook hier geldt: het kan morgen zomaar weer anders zijn. Ze doen graag wat ze zelf willen. Het systematisch “ja” leren denken is een methode die u gebruikt om hem af te leiden en ervoor te zorgen dat u zijn aandacht krijgt. Zoek hierbij naar creatieve oplossingen. Het is in het begin handig om hier iets lekkers voor te gebruiken. U mag ook niet vergeten dat het de natuur van de Pyreneese Berghond is en dat u het blaffen nooit helemaal kunt afleren. U kunt het wel proberen te reguleren door zijn aandacht te krijgen. U moet gewenst gedrag consequent belonen en ongewenst gedrag corrigeren. Het is zijn territorium. U mag dat niet vergeten. We kloppen ook nog weleens op het raam. Soms werkt het. Hij is dan even afgeleid. Wanneer we naar hem toe gaan, stoppen ze meestal wel. Behalve als er iemand loopt of fietst die er volgens de hond niet thuishoort. Wanneer hij stopt, moet u hem direct belonen. Als ze onnodig blijven doorgaan, moet u ze corrigeren. U kunt ook een hoop oplossen door de gezichtsvelden te beperken. Hoge schuttingen. Wanneer ze binnen zijn, kunt u de muziek wat harder zetten, zodat hij minder hoort. U kunt de gordijnen voor de ramen hangen. U kunt voorkomen dat ze steeds bij de voordeur liggen waar iedereen voorbij komt. Het beste wat u kunt doen, is accepteren dat het zijn natuur is. U moet tot vervelens toe proberen zijn aandacht te vragen wanneer hij weer eens onnodig aan het blaffen is. Nogmaals: belonen als ze stoppen en corrigeren als ze doorgaan. Het blaffen zit in de genen. Een Pyreneese Berghond houdt van nature van zijn gezin en zal u dus beschermen. Wanneer ze de kudde beschermen, zijn ze meestal gefixeerd op de verzorger. Het is daarom heel belangrijk dat hij al als puppy met meerdere verzorgers te maken heeft. Betrek het hele gezin erbij en ook de mensen die op visite komen. Hij moet leren het te accepteren en zich niet volledig leren fixeren op één verzorger.

Bezoek en waaks gedrag

Ze kunnen grommen naar mensen wanneer die binnenkomen. Het eerste advies: voorkomen is beter dan genezen. Ik kom hierop terug. Bij ons lopen de hele dag mensen in en uit, maar het zijn ook vaak bekenden. De Pyreneese Berghond is van nature gereserveerd en achterdochtig. Het is zijn natuurlijke instinct. Het is zijn territorium. We hebben vrienden, kennissen en familie die komen en gaan. Onze honden zijn allemaal heel enthousiast wanneer er mensen komen. Wanneer ze vaker komen, gaat het allemaal goed. Maar er is ook een hond (herplaatser) bij ons die veel heeft meegemaakt. Wanneer de bel gaat, er buiten iets gebeurt of iemand binnenkomt, is hij altijd heel alert en gespannen en meteen klaar om in te grijpen. We zijn er altijd bij als mensen binnenkomen en houden hem apart van het bezoek. Wanneer er bekenden komen, is hij ontspannen. We laten hem dan snuffelen als we in de tuin zijn en dan is het goed. De kamer is alleen sterk zijn territorium. Ik heb zelf een grote fout begaan. Het ging al elf maanden goed. We werden wat losser met de hond die herplaatst is en waren even vergeten dat deze hond, met veel bagage, wat moeizamer is als er bezoek in huis is. Hij heeft toen gehapt. We hadden de teugels niet mogen laten vieren. Het was onze fout. U moet de taal van uw hond kunnen lezen. Het allerbelangrijkste vind ik de veiligheid van uw gasten en de omgeving. Indien het nodig is, kunt u hem of haar het beste scheiden van het bezoek. U zult er na verloop van tijd beter in worden om zijn taal te leren lezen. Wat willen ze wel en wat willen ze niet? Wanneer voelt hij zich goed en wanneer niet? Wat is zijn lichaamstaal? Het kost tijd, heel veel tijd. Het is wel belangrijk dat u al vanaf het begin, als ze beginnen de grenzen te testen, laat zien wat wenselijk is en wat niet. Hij geeft signalen af en daar moet u consequent op blijven reageren. We horen bij de herplaatsing van honden ook vaak hetzelfde verhaal. Het ging altijd goed en iedereen kon binnenkomen en van het ene op het andere moment is het fout gegaan. Ik heb geleerd dat we niet in de hoofden van de Pyreneese Berghonden kunnen kijken. Het kan morgen zomaar weer anders zijn. Het is daarom zo belangrijk dat u de signalen opvangt. We waren ervan overtuigd dat alles oké was. Het is en blijft een hond met een natuurlijk instinct. Op het moment dat u er niet bij bent, blijft hij zijn huis bewaken. Wanneer u ziet dat hij signalen afgeeft om zijn natuurlijke ding te doen en er komt bezoek in en uit uw huis, zoek dan een andere ruimte. Zorg dat de mensen veilig in en uit kunnen lopen. Zo bewaakt hij ook eigendommen. Laat nooit eten, speelgoed of andere dingen rondslingeren. Als uw eigen hond bijt, is het nooit alleen de schuld van de vreemdeling, ook al gedraagt die zich dom. Wij dragen de verantwoordelijkheid. We moeten zorgen dat het niet zover kan komen. Voorkomen is dus beter dan genezen. Dat geldt voor elke situatie. U moet zich realiseren dat een Pyreneese Berghond van nature een hond is die zijn kudde beschermt. Het zijn geen makke schaapjes. Het zijn wel de honden die de schaapjes beschermen.

Uitvallen aan de lijn

We horen ook heel vaak dat honden uitvallen aan de lijn. Ook hierbij geldt: voorkomen is beter dan genezen. We kunnen de problemen opzoeken. We kunnen de problemen ook uit de weg gaan. Hierbij geldt ook dat het beste is om de hond systematisch “ja” te leren denken. Zorg dat u zijn aandacht krijgt. Beloon gewenst gedrag en corrigeer ongewenst gedrag. Zoek naar creatieve oplossingen. U kunt hem afleiden en verder lopen. U kunt ook de andere kant oplopen. Wat ook mogelijk is: hij is te sterk, dus ik ga op andere tijden met hem wandelen. Het zijn allemaal oplossingen. Wanneer er een andere hond aankomt waarmee hij steeds problemen heeft, blijf dan niet te lang op dezelfde plek staan. Ze hebben dan veel te veel tijd om uit te vallen of zich te fixeren. Probeer hem af te leiden met een snoepje en loop er met een boog omheen. Wanneer ze heel sterk aan de lijn zijn: zoek het niet op. Ze kunnen onvoorspelbaar reageren. Het zijn niet altijd allemansvrienden en het kan vandaag zomaar anders zijn dan gisteren. Het gebeurt heel vaak dat mensen de Pyreneese Berghond niet kunnen tegenhouden. Het is geen schande. Ze zijn sterk. Zoek naar creatieve oplossingen. Wat ook nog kan, is dat u ze een muilkorf omdoet voor het geval het verkeerd afloopt. U moet in oplossingen denken. Wij dragen de verantwoordelijkheid en moeten zorgen dat het niet zover kan komen. Hier geldt dus ook: voorkomen is beter dan genezen. We willen niemand ontmoedigen. Het helpt niet als we gewoon zeggen: “Maak u geen zorgen.” Dat is te makkelijk. Het is een ras dat uiteindelijk met heel veel geduld kan integreren in uw leven. Hierbij moet u wel de taal van de hond kunnen lezen en niet in het hoofd van een Pyr proberen te kijken en het gedwongen willen forceren. Ze voelen zich dan niet begrepen en kunnen nog meer probleemgedrag gaan vertonen. Het gaat honderd keer goed, maar die ene keer kan het dus zomaar anders zijn. Wanneer het dus echt niet lukt, hoeft u zich niet te schamen. Zoek naar alternatieven en denk in creatieve oplossingen. Ik hoop dat u een aantal goede tips heeft gekregen. Neem onze zorgen serieus en doe ze niet af met: “Zo ver komt het niet.” Beschouw het niet als overdreven. Waarom zou het dan niet kunnen lukken? Het is wel belangrijk dat, als u tegen de bovenstaande punten aanloopt, u de verwachtingen ten aanzien van uw Pyreneese Berghond aanzienlijk bijstelt. Wat het verlangen naar veiligheid betreft: als het vertrouwen eenmaal echt is aangekomen, zal het waarschijnlijk tot uw volle tevredenheid worden vervuld. Zorg dat u zijn vriend wordt. Hij kan niet tegelijkertijd een allemansvriend zijn en dat zal hij waarschijnlijk ook nooit worden. Zo vindt hij de ene hond wel aardig en de andere weer niet. Respecteer het. Het allerbelangrijkste vind ik de veiligheid van uw gasten en andere honden. Zoek dus vooraf naar oplossingen. Hierbij geldt wel: het is voor elke hond anders. Ze hebben allemaal een unieke persoonlijkheid. Ze reageren ook allemaal anders. De ene reageert heel positief op corrigeren, de andere weer wat minder. Het gaat erom dat er wederzijds vertrouwen is. Iedereen doet dat op zijn eigen manier, op een manier die het beste bij hem of haar past. Dat geldt natuurlijk ook andersom. Elke hond heeft zijn eigen behoefte en zijn eigen persoonlijkheid. U moet goed zijn taal leren lezen. Wat is het beste voor hem? Wat bedoelt hij? Waar voelt hij zich prettig bij? Wat we niet volledig kunnen veranderen, is dat hij natuurlijk gedrag vertoont. • Ze eten wanneer ze willen. • Ze blaffen wanneer ze willen. • Ze lopen wanneer ze willen. • Ze komen naar binnen wanneer ze willen. • Ze luisteren wanneer ze willen. • Ze doen wat ze zelf willen. • Ze beschermen wanneer ze dat nodig vinden. • Ze zijn heel sterk aan de lijn en trekken wanneer ze willen. • Ze zijn aardig wanneer ze willen. • Ze zijn uw vriend wanneer ze willen. • Ze springen tegen u aan wanneer ze willen. • Ze knuffelen wanneer ze willen. • Ze graven wanneer ze willen. • Ze slopen wanneer ze willen. • Ze vallen uit wanneer ze willen. • Ze zijn angstig wanneer ze willen. • Ze zijn wakker wanneer ze willen. • Ze waken wanneer ze willen. • Ze komen terug wanneer ze willen. • Ze snuffelen wanneer ze willen. • Ze klauteren wanneer ze willen. Het is hun natuurlijke instinct. Hierbij geldt dat het voor iedere hond anders is. We kunnen het allemaal proberen te veranderen en allerlei trainers gaan inschakelen. Dat gaat niet altijd goed. Ze zijn moeilijk te trainen als u hun karakter niet begrijpt. Het kan van het ene op het andere moment weer anders zijn. Het is niet zo eenvoudig. Wanneer u een trainer zoekt, dan moet het iemand zijn die heel veel ervaring heeft met het ras. Het gaat anders mogelijk fout. Wij kunnen het wel willen, maar zij doen graag wat zij zelf willen.

Pyreneese Berghond met kinderen en mensen

Een Pyreneese Berghond kan heel liefdevol, zacht en beschermend zijn tegenover kinderen. Onze eigen honden gaan zeer goed met kinderen om en zijn onderdeel van ons gezin. Toch moet u nooit vergeten dat het een heel grote en sterke hond is. Kinderen moeten leren hoe ze respectvol met de hond omgaan. Ze moeten de hond met rust laten wanneer hij eet, slaapt of zich terugtrekt. Een hond is geen speelgoed. Volwassenen blijven altijd verantwoordelijk voor de veiligheid. De Pyreneese Berghond is vaak gereserveerd tegenover vreemde mensen. Dat betekent niet automatisch dat hij agressief is. Hij wil eerst kijken, observeren en beoordelen wat er gebeurt. Hij bepaalt vaak zelf of hij iemand vertrouwt. Een vreemde moet niet zomaar het terrein of de woning binnenlopen. Wij zorgen er altijd voor dat we erbij zijn wanneer bezoek binnenkomt. De hond moet de kans krijgen om rustig kennis te maken. U moet hem niet dwingen om zich te laten aaien. Niet elke Pyreneese Berghond wil direct contact met een onbekende. Wanneer mensen vaker komen, worden ze meestal herkend en geaccepteerd. Toch blijft het een waakse hond en zal hij zijn gezin en huis blijven beschermen. Dat hoort bij zijn karakter.

Het hart van een Pyreneese Berghond

Hun instinct vergeet je nooit Er is één ding dat we nooit mogen vergeten: het karakter van een Pyreneese Berghond wordt altijd gestuurd door zijn natuurlijke instincten. • Die zitten diep. • Die kunt u niet “uitzetten”. • Een Pyreneese Berghond heeft een doel in zijn leven. • Hij is geboren om te beschermen. • Zijn kudde. • Zijn mensen. • Zijn wereld. Wanneer we proberen dat te veranderen, nemen we een stukje van zijn wezen weg.

Wanneer een hond zijn doel verliest

We hebben eens een hond herplaatst die zijn hele levensvreugde kwijt was. • Hij werd nauwelijks uitgelaten. • Hij moest stil zijn. • Op de bank liggen. • Geen last zijn. • Er werd niets met hem ondernomen. • De wandelingetjes waren kort en zonder betekenis. U voelt het al aankomen. Probleemgedrag lag op de loer. En dat kwam er ook. Niet omdat hij “moeilijk” was. Maar omdat hij zichzelf niet meer mocht zijn.

Terug naar wie hij echt is

Gelukkig konden we hem herplaatsen op een boerderij, tussen de dieren. Daar gebeurde iets moois. Hij vond zichzelf terug. Zijn rust kwam terug. Zijn kracht. Zijn waardigheid. Hij werd weer wat hij altijd al was: een echte Pyreneese Berghond. Hij leeft nu tussen de dieren, bewaakt en observeert. Hij kiest er zelf voor om ook bij zijn mensen te zijn. Maar het liefste? Dat is hij buiten. Bij “zijn” kudde.

U kunt het niet forceren

We proberen het soms wel. Trainers inschakelen. Gedrag aanpassen. Regels opleggen. Maar bij dit ras gaat het vaak mis als u hun natuur probeert te onderdrukken. Ze zijn zelfstandig. Eigenwijs. Intuïtief. En ja, ze zijn moeilijk te trainen als u niet begrijpt wie ze zijn. Daarom is het zo belangrijk dat u, als u begeleiding zoekt, iemand kiest met echte ervaring met de Pyreneese Berghond. Iemand die het ras kent en respecteert.

Geen hond voor iedereen

Dit is geen hond die zich volledig aanpast aan uw leven. Het is een hond die u uitnodigt om hem te begrijpen. En soms betekent dat accepteren dat hij keuzes maakt die u niet zou maken. Maar als u hem begrijpt... Wanneer u zijn aard accepteert... Wanneer u hem laat zijn wie hij is... Dan gebeurt er iets bijzonders. • Dan krijgt u geen “gehoorzame hond”. • Dan krijgt u een partner. • Een ziel die met u meeloopt. • Een vriend voor het leven. Wie een Pyreneese Berghond echt begrijpt, ontdekt geen hond die moet veranderen, maar een karakter dat u mag leren respecteren. En juist daarin ontstaat de mooiste band die er is.

Pyrenäenberghund - Züchter

“A Pyrs Love story never ends…” du domaine de Blanche-Neige